Εδώ μπορείτε να δείτε τις τελευταίες ενημερώσεις στην ιστοσελίδα μας οικογένεια.
από τους Andreas Xristou την Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010 στις 4:55 μ.μ.Μήτε μὲ τὸ σίδερο, Μήτε μὲ τὸ χρυσάφι, Μήτε μὲ τὰ χρώματα Ποὺ σπέρνουν οἱ ζωγράφοιΜήτε μὲ τὰ μάρμαρα Τὰ τεχνοσκαλισμένα ·Τὸ σπιτάκι σου ἔπλασα Παντοτινὸ γιὰ σέναΜόνο μὲ τοῦ πνεύματος Τὰ μάγια! Σοῦ τὸ ὑψώνω Σ᾿ ἕνα τόπον ἄϋλον, Ἀπείραχτο ἀπ᾿ τὸ χρόνο.Μ᾿ ὅλα μου τὰ δάκρυα Καὶ μὲ τὸ αἷμα μου ὅλο Τοῦ ἔχτισα τὰ θέμελα, Τοῦ σκέπασα τὸ θόλοΚι ἂ φοβᾶσαι, ἀγάπη μου, Νὰ μένῃς μοναχό σου,Κάλεσε καὶ κράτησε Μέσα στ᾿ ἀρχοντικό σουὍλα τὰ ἐρωτόπλαστα Καθὼς ἐσὺ βλάσταρια Π᾿ ἄνθισαν κι ἀπόσβυσαν, Μιᾶς χρυσαυγῆς καμάρια! ΟΤΑΝ ΕΙΤΑΝΕ ΣΤΗ ΖΩΗΓύρ᾿ ἐδῶ κι ἀκούμπησε Καὶ μένε κι ὅλο μένε Σιγαλὸς κι ἀσάλευτος, Ὦ πολυαγαπημένε! χ καὶ νἄταν νἄνοιωθα Στὸ μάγουλό μου ἐπάνω Τἁπαλό σου μάγουλον Ὅσο ποὺ νὰ πεθάνω!Ἂχ καὶ νἄταν νἄνοιωθα Κι ἀκόμα ἀφοῦ πεθάνω Τὴν ἁπαλοσύνη του Στὸν σκληρὸν ὕπνο ἐπάνω!Τὴν ἁπαλοσύνη του Ποιὸ σιγαλὸ τραγούδι, Ποιὰ πνοὴ τὴν ἔπλασε; Τίνος βελούδου χάδι,Τίνος κύκνου πούπουλο, Καὶ τίνος ρόδου φύλλο; Ποιὸ μετάξ